شهرآورد پایتخت علیرغم تمام هیاهو و حواشی عجیب و غریبش به پایان رسید.
و عجیب ترین نکته آنکه همان ورزشگاهی که دو روز قبل و در یک دیدار حساس ملی آنقدر جمعیتش کم بود که گزارشگر تلویزیونی را به آنجا رساند که با عجز و لابه از مردم بخواهد برای تشویق تیم ملی خود به ورزشگاه بیایند! ، در این روز از ساعتها قبل از شروع بازی جایی برای ورود تماشاگر نداشت!
اما آنچه مرا به نوشتن واداشت اینها نیست.
این بازی از یک جهت دیگر هم استثنا بود و آنهم اینکه بعد از 14 سال یک داور ایرانی آنرا قضاوت کرد.
البته ممکن است از من بپرسید که کجای این مطلب برای من جذاب بوده است؟
در جواب باید به این مطلب اشاره کنم که: همانطور که می دانید بحثهای انتخابات ریاست جمهوری در کشور ما این روزها اوج گرفته است که یکی از دلایل آن اعلام کاندیداتوری جناب آقای سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق بوده است. از جمله بحثهایی که این روزها نقل محافل است مقایسه ی دوران ریاست آقای خاتمی با دوره ی حاضر است. حقیر بعنوان یکی از حامیان آقای احمدی نژاد کم و بیش با این سوال مواجه بوده ام که برتری های این دوره نسبت به دوره های سابق چه بوده است؟
یکی از دلایل من برای دفاع از جناب آقای احمدی نژاد ، تقویت استقلال کشور و ایجاد حس اعتماد به نفس و خود باوری و در یک کلام همان شعار « ما می توانیم » در میان تمامی اقشار و بخشهای کشور توسط این دولت بوده است.
ما در دوره ی ریاست جمهوری ایشان شاهد پیشرفتهای بسیاری در زمینه های علمی بوده ایم. موفقیت در شاخه های پزشکی ، فناوری و بحثهای نظامی و هوا فضا کاملا نصب العین همه هست و نیازی به بازگوئی تک تک آنها نیست ، که از درخشان ترین آنها بعد از ماجرای انرژی هسته ای و سلولهای بنیادین همین بحث ماهواره ی امید است.
این حس امروزه در تمامی ابعاد ریز و درشت کشورمان خود را نشان داده است و از جمله در همین ماجرای شهرآورد فوتبال که بعد از 14 سال حضور داوران خارجی اولین مسئولینی که جرأت و جسارت استفاده از داور ایرانی را از خود نشان دادند مسئولین دولت آقای احمدی نژاد بودند که الحق و الانصاف داور ایرانی به خوبی ( حتی بهتر از داورهای خارجی قبلی ) از عهده ی قضاوت این بازی حساس برآمد .
آری من به احمدی نژاد رأی دادم و از بسیاری هم برای او رأی گرفتم و امروز در آستانه ی پایان دوره ی اول ریاست او نه تنها پشیمان نیستم بلکه خوشحالم که در به روی کار آمدن این دولت عدالت محور و اسلامی، این حقیر هم سهم کوچکی داشته ام.
دیدن این همه افتخار و عزت و سربلندی در صحنه های داخل و خارج کشور نیاز به علم غیب و دیده ی تیز بین ندارد بلکه:
ذره ای درک و خردلی انصاف کافی است.
والسلام.
جمعه ظهر در منزل بودم و تلویزیون هم روشن ، کانال یک برنامه ی نقره را پخش می کرد و مهمان برنامه هم محمد علی نجفی کارگردان سریال سربداران بود. این جناب در جواب همان اولین سوال مجری بدون هیچ ارتباطی بحث را به جناب میر حسین موسوی کشاند و ضمن تعریف و تمجید از ایشان ، و توهین تلویحی به رئیس جمهور ، میر حسین را بهترین گزینه برای ریاست جمهوری معرفی کرد و ایشان را شایسته ی ریاست جمهوری دانسته ابراز امیدواری کرد که ایشان لطف کنند و کاندیداتوری را بپذیرند!!!
حقیر همان گونه که بارها اعلام کرده ام از شرکت تمامی کسانی که برای خود وزنی متصورند در انتخابات ریاست جمهوری استقبال می کنم و رویایی ترین انتخابات برای من انتخاباتی است که در آن میر حسین موسوی ، خاتمی ، قالیباف ، رفسنجانی ، لاریجانی ، کروبی ، محسن رضایی و احمدی نژاد با هم رقابت کنند تا ببینیم مردم چه کسی را می خواهند ، اما بحث من بر سر جناب ضرغامی است که رسانه ی ملی را به بهانه ی زیبا ترین روزهای انقلابمان جولانگاه چهره های حزبی و مخالف احمدی نژاد کرده است تا هرچه می خواهند بگویند و باکی هم برایشان نباشد!!!
شاید دیده باشید در این چند روزه که به بهانه ی تعریف خاطرات دوران مبارزه هر که مخالف دولت بود فرصت پیدا کرد که به صدا و سیما بیاید و با تعریف خاطره چنین القا کند که فقط ما بودیم که زحمت کشیدیم و حالا میراث ما را احمدی نژاد غصب کرده است!!!
گویا جناب ضرغامی هم قبول دارد شبهات هتاکانی را که چندین سال تبلیغ کردند که آیت الله مصباح در مبارزات نبوده است ، چون ندیدیم که یکبار هم که شده با ایشان هم مصاحبه کنند ( مبادا نقش ایشان در دوران مبارزه آشکار شود و مشت بعضی ها باز !!!).
براستی سیاست زدگی و باند بازی تا کجا ؟!!!
أللهم إنا نشکو إلیک !
سایتهایی که لطف کردند و به این مطلب لینک دادند:
۱- راسخون ۲- قلم پرس ۳- استقامت ۴- رجـــــا نیــوز ۵- انصار نیوز
